بیا اینجا اونجا نه - دره آبي

مدیری: سعدی شیرین طنز

darrehabi — Tue, 01 Apr 2008 20:28:18 GMT

اهل شیرازم-پیشه ام طنازی است-خرده هوشی دارم- سر سوزن ذوقی...

امشب آخرین قسمت سریال"مرد هزار چهره" از شبکه سوم سیما پخش شد. لحظه آخرین دفاع "مسعود شصت چی" واقعا دیدنی بود. به گمانم ۶۰ یا ۷۰ میلیون جمعیت کشور در زمان پخش این آخرین دفاع پای تلویزیون پلک نمی زدند.

وقتي "شصت‌چي" گريه كرد شاید كل ايران هم گريه كرد. چه گريه معصومانه‌اي!؟

سيزده شب با حماقت "شصت‌چي" و به حماقت او خنديديم و هر بار كه صحنه دادگاه ظاهر مي‌شد به ساده‌دلي "شصت‌چي" سخره كرديم.

چه زيبا اين سعدي شيرين طنز ايران كودتا مي‌كند. و چه غافلگيرانه كودتا مي‌كند. و چه سادگانه براندازي مي‌كند. و اين مصداق بارز براندازي است.

كودتاي سياسي، حكومت سياسي يك كشور را براندازي مي‌كند اما سعدي طنز ايران غفلت اجتماع را كودتا كرده و براندازي مي‌كند.

تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل...

اما چرا سعدي؟!

سعدي شاعري پارسي گوي و شيرين سخن است كه دو كتاب سهل و ممتنع دارد از تجارب و علم و عمل دنيا. يكي بوستان كه تماما ايده آليست است در آن (به گفته بزرگان) و ديگري گلستان كه رئاليست است در آن. و كسي نيامده كه بالاتر از او بگويد جز خداي متعال. و چه ساده و شيرين(سهل و ممتنع).

مديري هم سعدي زمانه معاصر است البته در طنز تلويزيوني. چرا كه هم سهل است یعنی به سادگی همان چیزی را می گوید که من و شما آن را میدانیم وهمه به درد آن مبتلاییم. و هم ممتنع كه یعنی کسی ندیده ام مثل او بسازد و مجذوب کند. مصاديقش را که همگان مي‌دانند.

اما مي خواهم بگويم كه در راسته فعاليتش از سعدي برتر است. چرا كه همزمان در سرايش ترانه‌هايش (كارهاي ظنز تلويزيوني) هم رئاليست است و هم ايده‌آليست با هم. و فکر می کنم این يعني فراتر از سعدي بودن. حتي اگر خاك پاي سعدي هم نباشد....

"مرد هزار چهره"

9 مدیر عامل صندوق + اولین 4 همکار صندوق تعاون

darrehabi — Wed, 01 Aug 2007 08:42:18 GMT

مدیران عامل صندوق تعاون کشور از انتها تا ابتدا:

(متاسفانه هنوز عکس تعدادی از این عزیزان را نیافته ام. در صورتی که خود این عزیزان و یا شما که این مطلب را می بینید از عکس و بیوگرافی ایشان خبر دارید برایم بفرستید)

۹-عظیمی۸۶ ۸- کریمی ۸۵ ۷- رودساز۸۴

۶- رحمانی ۸۳-۸۰ ۵- سمیعی ۴- رباطی ۳- عباس خواجه پیری

۲- پرویز صفوی ۱- سید محمود حسینی کاخکی

۴ نفر اول استخدام در صندوق تعاون:

(عکس و بیوگرافی در آینده نزدیک)

۱- کرمعلی درستی (حاضر در صندوق تعاون)

۲- صفیه نجفی علمی (حاضر در صندوق تعاون)

۳-سید محمود حسینی آغوزبنی (حاضر در صندوق تعاون)

۴-آقای نوری (به سازمان دیگری رفته است)

مدیر عامل صندوق تعاون به روز شد

darrehabi — Sat, 21 Jul 2007 15:02:18 GMT

مدیر عامل صندوق تعاون هم شده مثل ورق ها و پیج های رو صفحه اینترنت هر از چند گاهی دکمه رفرش اونو یه نفر می زنه و آپ دیت می شه. برو بچه های وبلاگ کار، وقتی به یه وبلاگ سر می زنن به طرف مقابل می گن چه سایت توپی داری . به سایت منم سر بزن. آپم.

ها! این آپ همون آپه . آبباریکللا ! یعنی چی؟ یعنی آپ تو دیت . یعنی در این تاریخ به رزو شده است. مدیر عامل صندوق هم - همه اینترنتی ها که سایتاتون توپه توپه- آپ شد. سر بزنید و نظر بدید. ولی خودمونیم ها چه کسی به نظر من و تو توجه می کنه که این مدیر عامل بهتره یا قبلی و یاقبل تری.

به هر حال غرض گذران زندگیه و لاغیر. حالا می خواد با این مدیر عامل باشه و یا اون مدیر عامل. ما دعا می کنیم صندوق تعاون هم بانک بشه و به اعلی علیین بپیونده. تاجشم بسر هر مدیر عاملی که یا علی آخر رو بگه.

۶ ماه پیش در چنین روزی مدیر عامل صندوق تعاون (از دکتر رودساز به مهنس کریمی) تغییر کرد

10سوال و 10جواب در باره رهبری

darrehabi — Tue, 12 Sep 2006 05:53:18 GMT

س۱: آیا رهبران واقعی رهبر بدنیا آمده اند؟

ج :خیر.توانایی هدایت کردن دیگران ارثی نیست. می توانیم این مهارت را، مانند بسیاری از کارهای دیگر، بیاموزیم.

س۲:آیا اگر نقش رهبری داشتید، بر محبوبیت خود می افزودید؟

ج :خیر.وقتی رهبری کاری را بدست می گیرید، انتظار داشته باشید که دیگران احساسات چند گانه ای به شما داشته باشند. اغلب پیروان با احساسی آمیخته از عشق و تنفر با رهبران خود روبه رو می شوند.

س۳:آیا بهترین رهبران کسانی هستند که موجودیت خود را اثبات نمی کنند و خود را نمی شناسانند؟

ج :خیر. رهبران خوب باید کاری کنند که حضورشان احساس شود.

س۴:آیا اگر بتوانید با دست اندرکاران کنار بیایید، احتمالا رهبر خوبی می شوید؟

ج :بله. مدیریت در کار، خیابان دو طرفه است. کارکنان برای اینکه بدانند چگونه پیشرفت کنند باید بدانند که چگونه بر روسای خود مدیریت نمایند. پیتر دروکر می گوید رهبر خوب باید از برتری خود به شکلی استفاده کند که به منبعی برای موفقیت تبدیل شود.

س۵:آیا بهترین رهبران همیشه می دانند که چه باید بکنند؟

ج :خیر. انتظار نداشته باشید که همه جوابها را داشته باشید. حتی بهترین رهبران هم در مواقعی عدم قاطعیت از خود نشان می دهند.

س۶:آیا رهبر موثر باید شخصیتی زورگو داشته باشد؟

ج :خیر. در تعیین توانمندی رهبری، سلطه گری نسبت به هوش و توانایی متقاعد کردن، عامل ضعیف تری محسوب می شود. بررسی های مختلف نشان داده که جوهر رهبری، نفوذ میان فردی از طریق برقراری ارتباط موثر است.

س۷:آیاوضعیت ظاهری ارتباطی به رهبر شدن دارد؟

ج :خیر. برخی از موثر ترین رهبران جهان چهره و جسم ساده و نحیفی داشته اند. به عنوان مثال می توان به آبراهام لینکلن، مادر ترزا و مهاتما گاندی اشاره کرد. البته اگر جذاب، بلند قد و یا خوش لباس باشید، در نگاه نخست توجه عده ای را بخود جلب می کنید، که این می تواند به رهبری کردن شما کمک بکند.

س۸:آیا رهبر یک گروه خواندن کتابهای رمان را به کتابهای غیر رمان ترجیح می دهد؟

ج :خیر. اشخاصی که بهتر می توانند دیگران را هدایت کنند، به حقایق توجه بیشتری دارند و کمتر خیال پردازی می کنند. آن ها اگر رمان بخوانند، در آن دنبال رمز و راز مساله ای می گردند که به راه حل احتیاج داشته باشند.

س۹:آیا اگر تصمصم رهبر گروه مورد قبول گروهش نباشد، پای تصمیم خود می ایستد؟

ج :خیر. سخت و انعطاف نا پذیر بودن کمکی به شما نمی کند. رهبر خوب باید هماهنگ کننده ای خوب باشد. رهبر خوب باید مردم سالار باشد و بررسی کند چرا دیگران با او مخالفت می کنند.

س۱۰ :آیا یکی از ویژگیهای رهبر خوب این است که سریعا تصمصم بگیرد؟

ج :خیر. بررسی های به عمل آمده نشان می دهد که قضاوت درست به مراتب مهم تر از تصمیم گیری سریع است. رهبر خوب باید قبل از تصمیم گیری، اوضاع و احوال را سبک و سنگین کند.

سوراخ سومبه هاي قانون و لذت دور زدن آن

darrehabi — Sun, 07 May 2006 14:27:18 GMT

واقعا نمي دونم سوراخ سومبه هاي قانون زياده يا ما عادت كرديم از قانون سو ء استفاده كنيم.

نمي دونم ولي اينو ميدونم كه قانون پشتوانه اجرايي مي خواد.

يكي از پشتوانه هاي اجراي قانون، نيروي پليسه و يكي ديگه قوه قضائي. يعني اولي بايست تو دست دومي باشه و دومي هم تو دست مردم.

يعني هيچ كدوم نبايد تو دست دولت باشه بلكه بايد آزاد باشن. بايد بتونن قانون رو بدون اعمال فشار دولتي اجرا كنن و هيچ كس هم نتونه ان قلت توش بياره.

نيروي پليس بايد آنقدر به سطح جامعه نزديك بشه كه اگر كسي خواست توسط نيروي پليس قانون رو اجرا كنه بتونه. نه اينكه يه سال دوندگي كنه و كلي پول خرج كنه آخرش هم دست خالي برگرده.

مثلا همون طوري كه مي ري يه جنسي رو از بقالي مي خري بايستي بتوني تو خيابون هرجا كه اجحافي در حقت شد يه پليس صدا كني و در كوتاه ترين زمان ممكن حقت رو يا از طريق پليس و يا از طريق مراجع قضايي دنبال كني و بگيري. نه اينكه وقتي حقت رو خوردن تازه اول مصيبت و دردسر باشه و از خير حق خواهي و حق گيري بگذري.

به عنوان مثال كار خوبي كه راهنمايي و رانندگي كرده اينه كه اومده امكانات و سطح دسترسي آنها رو برده تو دل ملت. يعني يه مراكزي رو افتتاح كرده كه اگه جريمه رانندگي داشتي در عرض كمتر از نيم ساعت اعتراضت رو ببري اونجا و حلش كني و تموم. نه اينكه بابت چند برگ جريمه ماهها و سالها تو ادارات راهنمايي و رانندگي وقت تلف كني تا همين نيم ساعت يه دفعه بشه هزار ساعت و دست از پا درازتر برگردي. به همين سادگي.

اين اتفاق نمي افته مگه اينكه سوراخ سومبه هاي قانون گرفته بشه و با يه پليس مستقل و نيروي قضايي مستقل در كمترين زمان ممكن بتوني حقت رو بگيري تا اون عده كه عادت كردن از سوراخ هاي قانون وارد بشن و حكم نا حقي رو به نفع خودشون حق كنن از لذت بردن از اين سوراخ سومبه پشيمون بشن.

نبايستي كسي بتونه از خلا قانون، پليس و نيروي قضايي رو دور بزنه حتي اگه ..... باشه.

رعایت قانون چقدر سخته

darrehabi — Sun, 07 May 2006 11:24:18 GMT

سلام.

جاتون خالی چند روزیه که دایم می خوام از سمت چپ سبقت بگیرم. شاید باورتون نشه ولی یه جور احساس آرامش دارم. شاید بگید داره بازار گرمی می کنه ولی اینجوری نیست. وقتی تو خط سبقت می رم و فقط حواسم به ماشین جلویی و عقبیه یه جور احساس راحتی به من دست می ده. دیگه نگران سمت چپ و راستم نیستم. چون یا جلویی راه می ده یا نه. اگه راه بده که به خط مستقیم حرکت می کنم و مسافت کمتری رو طی می کنم. اگه هم راه نده آنقدر تو همین خط می مونم که یا یه ماشین از عقب به من نزدیک بشه و من کنار برم تا اون رشد شه یا راه بده و من رد شم.

ولی راستش خیلی سخته. بارها شد خسته شدم و دوباره بازار لایی کشیدن و ویراژ دادن داغ داغ.

اما باز دوباره برگشتم و به خودم نهیب زدم که ادامه بده ادامه بده ادامه بده حتما موفق می شی.

آره حتما موفق می شم که دنیا رو عوض کنم. ولی خودمونیما وقتی از سر بالایی داشتم به حجم ماشینهای جلویی نگاه می کردم یهو کلم سوت کشید. اینهمه آدم رو باید عوض کنم. یوخ بابا؟

باز دوباره از حال رفتم و از خیر سبقت از چپ گذشتم و باز قصه تکراری ویراژ و ...

ولی من از رو نمی رم درسته که نمی تونم دنیا رو عوض کنم ولی:

"خودمو که می تونم عوض کنم!"

سبقت از چپ

darrehabi — Sun, 30 Apr 2006 05:49:18 GMT

داشتم در جاده مخصوص با سرعت بصورت مارپيچ حركت مي كردم. مي دانيد كه حركت در جاده بصورت مارپيچ كه به قولي هم طول و هم عرض مسير پيموده مي شود، بسيار خطرناك و گاهي حادثه آفرين است. به سرم زد بجاي حركت زيگ زاگ، به سمت چپ جاده بروم و پشت ماشين جلويي حركت كنم.

اولش كمي سخت بود. هي چراغ و هي بوق. اما ماشين جلويي انگار دوست نداشت خط سبقت را ول كند و كنار برود. تقلا می كرد تا مقاومت كند ولي انگار خسته شد و به قول معروف كنار كشيد و من رد شدم.

آرام آرام اين سبقت درست، مزه خودش را داشت نشان مي داد. به خود گفتم بايد ماشين بعدي را هم وادار كنم به سمت راست برود تا من از سمت چپ جاده سبقت بگيرم. اينكار با كمي سختي همراه بود چون ماشين بعدي به راحتي حاضر نبود خط سبقت را رها كند و راه را باز كند اما آنقدر با پررويي و اصرار و بوق و چراغ فشار آوردم تا او هم كنار رفت و من باز از اين پيروزي خوشحال تر شدم.

حالا ديگر كارم شده بود سبقت از چپ. ديگر حاضر نبودم از راست و مارپيچ سبقت بگيرم. با خودم روي كل كل افتاده بودم و مي خواستم روي خودم را كم كنم. تا برسم به شلوغي تقريبا هفت هشت تايي سبقت از چپ گرفتم. اما ديگر ترافيك فشرده شهري اجازه نداد و باز مارپيچ و حركت در فضاهاي خالي.

آري گاهي اوقات رعايت قانون به همين راحتي زير پاگذاشته و سرسري گرفته مي شود. رعايت نكردن قانون كوچكي مثل سبقت از چپ بدليل راه ندادن ماشين جلويي خنده دارتر از آن است كه تصور مي كنيم. اما با همين كار خنده دار روزانه ده ها ماشين تصادف مي كنند و خسارات زيادي ببار مي آيد.

دوست من همه قسمتهاي زندگي داراي قواعدي است كه اگر بدرستي اجرا شوند از تصادفات و درنتيجه تصادمات آتي جلوگيري شده و جريان زندگي روان تر خواهد گرديد. به همين سادگي.

برزخ

darrehabi — Thu, 27 Apr 2006 09:06:18 GMT

برزخ عجب جاي جالبي است.
آدم نمي داند كجاي دنيا قرار دارد. برزخ جايي است كه هيچ كس تكليف خودش را نمي داند. انگار در دنيا معلق است. مثل جنين كه بين بود و نبود (بودن و نبودن) معلق است. مثل چتر باز بين زمين و آسمان . مثل رويا و خواب. مثل بادبادك كه در هوا تكان مي خورد.

راستي برزخ چيست و كجاست؟ آيا برزخ فاصله بين انتخاب خير و شر است؟ آيا برزخ يعني ماندن بر سر دوراهي تصميم؟ يعني جايي كه هيچ گونه تجربه اي نداري و شايد به غلط بيافتي؟ آيا برزخ در همين دنيايي است كه زنده ايم، مي خوريم، نفس مي كشيم و..؟ يا برزخ، بعد از مرگ بدن خاكي و جدا شدن و معلق ماندن روح است؟ آيا برزخ مخصوص جسم و تن و بدن خاكي است يا مخصوص روح است و يا هردو؟

خلاصه برزخ را نه كسي ديده و نه چشيده؟ (البته در اين مورد اطمينان ندارم) شايد برزخ يعني تعلق. شايد يعني پيش زمينه حركت بسمت خدا، عشق، حق و...

شايد بشود گفت برزخ يعني پايت را در حوض كوچك آب خنك ابتداي ورود به حمام عمومي فرو كردن است. شايد برزخ يعني با نوك انگشت پايت دماي آب دريا را پيش از آب تني در آن سنجيدن است. شايد همين "شايد" برزخ است.

برزخ هر چه هست دري است بسمت يقين. بسمت بيكران به سمت دريا به سمت افق به سوي لايتناهي به سمت درب به سمت سمت به سمت ب به سمت ....

آري برزخ مرا و تورا در بلاتكليفي عجيبي فرو ميبرد تا صاحب تكليف بيايد و تكليفي برايمان مشخص كند و بفهماند كه داناي مطلق و كل هموست و من و تو اگر ذره باشيم نيز هيچ ايم.

رب الارباب

darrehabi — Tue, 18 Apr 2006 04:29:18 GMT

اگر باورمان اين باشد كه خداست رب الارباب و اوست كه به هر چيز كه بگويد باش، فورا خواهد بود، ديگر دنيا و مافيها رنگ و شكل ديگري در نظرمان مي يابد.
يكي از دوستانم از حديثي قدسي نقل مي كرد كه: خداوند دوبار قهقهه مي زند،
بار اول زماني كه تمام عالم جمع شوند تا شخصي را از اوج عزت فرو اندازند.
بار دوم زماني كه خدا بخواهد كسي را خوار كند ولي همه عالم سعي در بزرگداشت او نمايند.

لذا اگر در راه رسيدن به اهدافمان بجاي چنگ زدن به دامان بندگان او، به خود حضرتش كه تنها قدرت بلا منازع عالم است متوسل شويم و فقط او را "ارباب" خود بدانيم و لاغير، ديگر بنده پروري و بنده نوازي و در مقابلش بندگي و اظهار عجز در برابر بندگانش محلي از اعراب ندارد و بندگي فقط و فقط او را سزاست. چرا كه رب الارباب، كس ديگر است و ما همه بنده ايم، اگر بخواهد به عرش مي برد، اگر نخواهد به فرش مي كوبد.

قدم پنجم : صبر

darrehabi — Tue, 28 Mar 2006 10:04:52 GMT

قدم پنجم صبر است.

یعنی اگر در راه رسیدن به موفقیت از خود شکیبایی و صبر نشان ندهیم و بخواهیم یک شبه راه صد ساله را طی کنیم شاید برسیم ولی احتمالا دچار بی انگیزه گی می شویم. مثلا اگر با سرعت بالا در جاده ای سرسبز و زیبا در حرکت باشیم آیا می توانیم از مناظر دل انگیز و فرح بخش و روح فضای اطراف استفاده ببریم. صبر فرصتی به ما می دهد تا با طولانی تر شدن زمان رسیدن به هدف لذت زندگی را حس کنیم چرا که گذشته رفته آینده نیامده و تنها زمانی که برایمان باقی مانده تا از آن لذت ببریم الان است.